Wildkogelbahn en te voet naar beneden

 

We gaan nog eens een poging wagen om ons verslag te plaatsen!

We hebben heerlijk geslapen in ons home away from home. Lekker op het gemak koffie drinken, ontbijten, nog een kopje koffie drinken, douchen, spullen verzamelen, heerlijk!

Vandaag stond op het programma met de Wildkogelbahn in Neukirchen de berg op. 

We hadden online gezien dat de wandeling die we gepland hadden, “Wildkogel Panoramaweg” afgesloten was vanwege lawinegevaar, jammer !

 

Toen we op het Bergstation kwamen hebben we even op het prachtige terras van het restaurant gekeken naar de mensen die vanaf die plek (OK, op het gras onder het terras en niet vanaf het terras zelf!) gingen paragliden, leuk om te zien. 

Video Paragliden (klik op blauwe link) 

Maar we wilden wandelen dus gingen op zoek naar een wandeling die wél kon want ook de wandeling “Seen-Rundweg”  was afgesloten.

We liepen richting Geisl Hochalm, eerst bergop; daarna ging het alleen maar omlaag en dan weet je het wel, je moet ook weer bergop om op je startplek te komen. 

We zijn niet helemaal naar de Alm gelopen omdat we niet zeker wisten of deze geopend was en omdat het mooie terras van het Aussichts-Bergrestaurant Wildkogel lonkte. We namen plaats op het terras, Erik bestelde een Latte en ik een enorm ijs mét een Coca Cola Zero, dát dan weer wel 😊.

Erik heeft naderhand nog enkele worstjes met friet besteld met een groot glas bier. Ik heb het bij een Aperol Spritz gehouden. We hebben bijna twee uur op dat heerlijke terras in de zon gezeten, ondertussen kijkend naar al die sportievelingen die gingen paragliden, wij zaten eerste rang.

Toen moesten we er toch aan geloven. Met de kabelbaan gingen we omlaag naar het Mittelstation; van daaruit gingen we te voet naar beneden.

  

Hadden we dat maar niet gedaan………..het was een prachtige route maar 8,5 km bergaf lopen was zo’n aanslag op ons lijf, met name onze knieën. Jaaaa, ook Erik had er veel moeite mee, niet alleen moi !

We liepen de Rutschenweg naar beneden waarbij we diverse glijbanen tegenkwamen die af en toe de route een heel klein beetje verkorten. We zijn 2 glijbanen afgegaan, alleen die open waren aan de bovenkant, je moet er toch niet aan denken dat we klem komen te zitten omdat geen Rutschmatte meegenomen hadden. 

We werden ingehaald door diverse mensen waarvan we écht wel denken dat ze ouder waren dan ons, we gingen strompelend de berg af; als we hadden gekund waren we weer in de kabelbaan gestapt maar er was geen halte meer.

Als twee oude bejaarden kwamen we eindelijk, na 2,5 uur beneden in het dorp. 

Wat waren we blij dat we beneden waren en dat niemand ons had gefilmd!
Toen we eindelijk thuis waren hebben we eerst wat gedronken en daarna gedoucht en zijn neergestreken op ons eigen terras. Dat borreltje hadden we méér dan verdiend.

Gelukkig hadden we gisteren boodschappen gedaan om deze week een keer een nacho-schotel te maken. Die hebben we vandaag gemaakt, we waren beiden bijna niet meer in staat om naar het restaurant te lopen.

Één ding is zeker…….we gaan de komende dagen NIET meer naar beneden wandelen (als we met de kabelbaan naar boven gaan).

Vanavond maar een paar paracetamols slikken en misschien doe ik er nog wel een diclofenac bij, better safe than sorry!

Het was ondanks de pittige afdeling een bijzonder mooie dag in Oostenrijk !